RL's profileแรด (RAD radical)PhotosBlogLists Tools Help
No list items have been added yet.

RL

Netzach  
Photo 1 of 9
More albums (1)

แรด (RAD radical)

December 25

36th

พรุ่งนี้สอบ ....จริงเหรอเนี่ยย
 
ไม่มีความสนใจแม่แต่น้อย
เพราะ  ช่วงนี้บ้าการเมือง อย่างแรง !!
เสียดายแต่ขอนแก่น ที่ถูกกินรวบ เอิ้ก
(ช่างมันเหอะ พูดมากๆไม่ดีอะนะ)
 
****
 
ช่วงนี้มีคนบอกว่า ...อยากทำอะไรก็รีบทำ $_$
เพราะเป็นช่วงว่างสุดท้ายของชีวิตแล้ว
 
จิงอะ !!! (มีคนแอบบอกว่า จริง ป่อยๆๆ)
 
****
 
ทำไมพอเราได้สิ่งที่เราต้องการแล้ว เรามีความสุข
แต่ความสุขนั้น แป๊ปเดียวก็หายไป เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
เฉยๆ ปน เบื่อ ปน เซ็ง
 
ชีวิตไร้สาระเนอะ .. เราน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้
 
****
 
มีวูบหนึ่งเคยคิดว่าจะหาประสบการณ์จากมุมมืดๆของสังคมดูบ้าง
แต่พอคิดหลายคลบ แล้วก็ไม่กล้าอยู่ดี เลย..
เป็นคนธรรมดา ทีเกิดมามีชีวิตเดิมๆ เหมือนหลายๆคน
..
..
..
โคตรเบื่อ (ช่วยส่งกรุไปรบที กลับมาจะได้หายบ้า 55+)
 
****
 
ช่วงนี้ได้คุยกับคนเยอะขึ้นนะ เลยพอดูคนออกมากขึ้น
ทำให้รู้ว่า ... คนเราขี้อิจฉา และ โกหกกันทุกๆ ครั้งที่คุยกัน
เคยไหม .... ที่ต้องบอกว่าอร่อย ทั้งๆที่ โคตรแหวะ
เคยไหม ... ที่ต้องบอกว่าสวยทั้งๆที่โคตรเฉิ่ม
เคยไหม ... ที่ต้องไปในที่ๆเพื่อนชอบ แต่เราไม่อยากไป
รู้ทั้งรู้ ก็ต้องฝืน ..เพราะว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในถ้ำ
 
ถ้าเบื่อโลกเมื่อไร จะมาบอกอีกที
 
****
 
ตอนนี้อ่านหนังสือ ของวินทร์ หนะ ที่เขียนซีไรต์ อะ
ต้องอ่าน "ปีกแดง" กะ "ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน"
ปกใหม่ สวยดี (ไม่เกี่ยวสักกะติ้ด) แต่อ่านแล้วสะเทือนใจเป็นบ้า
 
แหวะๆๆๆๆๆ เอียนการเมืองไปพักใหญ่ๆเลย
 
****
 
ปล.วันนี้พล่ามมากไปหน่อย สงสัยกะลังฟุ้งซ่าน เพราะ
ดูทีวีสองสามวันนี้ เจอแต่ "ชมพู่" เบื่อมาก 55+
(น่าน ไม่พ้นการเมืองอีก)
April 28

จะก้าวขึ้นหรือลงบันได ให้ก้าวทีละขั้น

การศึกษาโบราณอุบายจากคอลัมน์ภูมิปัญญาชาวบ้าน

ตอน

จะก้าวขึ้นหรือลงบันได ให้ก้าวทีละขั้น อย่าก้าวทีเดียวสามขั้น จะทำมาหากินไม่ได้

ประเทศไทยเป็นชุมชนเกษตรกรรมมาแต่โบราณ ดังนั้น บ้านเรือนส่วนใหญ่จึงสะท้อนถึงความผูกพันระหว่างผู้คนกับธรรมชาติ สภาพแวดล้อม และวิถีความเป็นอยู่ได้อย่างเด่นชัด โดยนิยมปลูกบ้านอยู่ตามพื้นที่ลุ่ม มีแหล่งน้ำสมบูรณ์เอื้อต่อการทำอาชีพเกษตร และบ้านเรือนไทยในแทบทุกภาคจะนิยมยกพื้นสูงเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับฤดูน้ำหลาก หากเป็นฤดูอื่นก็จะใช้ใต้ถุนบ้านเป็นที่สำหรับเก็บอุปกรณ์การเกษตร หรือให้เด็กๆได้วิ่งเล่น และเป็นที่พักผ่อนเย็นสบายในช่วงกลางวัน นอกจากนี้ผู้อยู่อาศัยบนเรือนไทยยังสามารถประกอบกิจกรรมในครัวเรือนได้ทุกสิ่งทุกอย่างจนสำเร็จบนตัวเรือน โดยไม่ต้องลงมายังพื้นดินก็ได้ อีกทั้งยังถือว่าเรือนไทยเป็นเรือนที่ให้ความปลอดภัยสูง นั้นคือ เจ้าของเรือนสามารถชักหรือดึงบันไดขึ้นมาเก็บไว้บนบ้านในเวลากลางคืนด้วย บันไดบ้านในสมัยก่อนจะอยู่นอกบ้าน นิยมใช้ไม้แผ่นทำเป็นขั้นสำหรับขึ้นลง โดยส่วนใหญ่มีลักษณะด้านล่างโปร่งโล่ง และมีราวจับเพียงด้านเดียว หรืออาจไม่มีเลย เพราะฉะนั้นจึงค่อนข้างต้องใช้ความระมัดระวังในการขึ้นลง และหากมีอายุการใช้งานมานาน ไม้ก็อาจจะถูกเดินจนเรียบและลื่น หรือมีบางส่วนผุไปตามกาลเวลาได้

ดังนั้น การที่ คนโบราณสอนไว้ว่า การก้าวขึ้นหรือลงบันได้นั้น ควรขึ้นลงทีละขั้น อย่าก้าวทีเดียว สามขั้น จะทำมาหากินไม่ดี ก็เพื่อป้องกันอันตราย และเตือนว่า หากจะทำอะไรไม่ว่าจะเป็นเรื่องการทำมา หากิน หรือการทำงานอื่นใดก็ตาม ให้ค่อยเป็นค่อยไป อย่าทำอะไรให้เกินความสามารถ และอย่าข้าม ขั้นตอน เหมือนกับการก้าวขึ้นบันไดหรือก้าวลงบันได ก็ให้ก้าวทีละขั้น มิฉะนั้นอาจพลัดตกขาแข้งหัก หรือ หัวแตกเกิดอันตรายกับตนเอง และที่สำคัญเป็นการสอนให้รู้จักคิดรู้จักไตร่ตรองว่า การทำอะไรควรทำเป็น ขั้นเป็นตอน ไม่ควรทำอะไรข้ามขั้นตอน

งานวิจัยทุนอุดหนุนจากสวช

. โดย

: นางพรนิภา บัวพิมพ์

เรียบเรียงโดย

: เยาวนิศ เต็งไตรรัตน์

----------------------------------------------------

อุบายของคนสมัยก่อน เป๊ะเวอร์ไหม อืมมม....

เห็นทีต่อไปเราคงต้องขึ้นบันไดทีละขั้นแล้วหละ

จะได้เป็นคนรอบคอบมากขึ้น อิอิ

April 20

คำพูดดีๆ ..ที่เคยได้ยิน ..

เชื่อมั้ย ว่ารอบๆตัวเรามีนักปราชญ์เต็มไปหมด
นักปราชญ์ที่ว่า อาจจะไม่ต้องมากประสบการณ์
อาจไม่ต้องดูภูมิฐาน เพราะสิ่งดีๆมันจะแสดงออกมาได้จากข้างใน
 
-----------------------------------
 
คนแรก
 
บ1. : นี่น้อง พี่ไม่อยากจะอวยพรอะไรนะ ก็แค่ขอให้น้อง
ทำเต็มที่แล้วกัน รุไหมคำว่าเต็มที่หมายถึงอะไร
 
หม่าย : คืออะไรอะ คือการทำด้วยความตั้งใจมั้ง
 
บ1. : คำว่าเต็มที่ คือการทำแบบสุดตัวของเราแล้วนะ
ถ้าทำมากกว่านี้คือเราก็ตายแล้วไงน้อง แต่ถ้าเราทำเต็มที่
มันก็ยังอยู่ได้ ...
 
หม่าย : ... อึ้งง ..
 
บ1. : ในชีวิตน้อง ลองเต็มที่กับสิ่งที่ต้องการดูสักครั้งสิ
แล้ว ผลของมันก็จะบอกเองหละ ว่ามันคุ้มไหม ..
 
------------------------------
 
คนสอง
 
หม่าย : พี่คะ หนูอยากเป็นหมอ ...
 
บ2. : น้องเสียสละได้หรือเปล่าหละ ?
 
หม่าย : ?? หือ เสียสละอะไร
 
บ2. : คิดดูนะน้อง ไอ้การจะเป็นหมอมันวัดความเสียสละกันตั้ง
แต่ยังไม่ได้เรียนแพทย์เลยด้วยซ้ำ เมื่อน้องเรียน ม.ปลาย
ต้องเสียสละ เวลาเล่น เวลาเที่ยว มาอ่านหนังสือ ... น้องคิดว่า
น้องจะเสียสละมันได้ไหมหละ ไม่ต้องเทียบกับตอนเป็นหมอเลยนะ
การอดเที่ยวเป็นเรื่องเล็ก .... อาชีนี้ไม่รวยนะน้อง ถ้าอยากรวยอย่ามา
น้องต้องรักมันจริงๆเท่านั้นหละ แล้วน้องจะผ่านทุกอย่างไปได้
 
หม่าย : เสียสละ ?? อืมจริงแฮะ
 
---------------------------
 
คนที่สาม
 
หม่าย : มีคนบอกว่าเรียนที่ขอนแก่นแล้ว โลกแคบ อะ
 
บ3. : ใครบอก ??
 
หม่าย : คนกทม.
 
บ3. : ไม่จริงหรอก โลกแคบโลกไม่แคบขึ้นอยู่กับเรามากกว่านะ
ถึงอยู่หลังเขาหลังดอยยังรับรู้ข่าวสารได้เลย คนที่พูดแบบนี้หละ
โลกแคบ แสดงว่า เค้าคิดเพียงแต่จะรับข้อมูล จากผู้อื่นเท่านั้น
ไม่เคยคิดที่จะพยายาม หาอะไรเองเลย
 
หม่าย : ...อึ้ง 2...
 
บ3. : ดังนั้น เราอยากให้แคบหรือไม่แคบมันขึ้นอยู่กะเราทั้งนั้นหละ
ว่าเราจะเป็นคนแบบไหน ... ก็ลองคิดดูดีๆละกันนะ
 
...........................................................
 
 
ปล. อาจไม่ค่อยตรงกับคำพูดจริงๆเท่าไรนะ
เพราะค่อนข้างลืมไปแล้วบางส่วน แต่ก็ไม่ต่างมากเท่าไร
พยายาม นำคำเด่นๆออกมา และนะเนี่ย
April 18

ช่วงเวลาที่มีค่า...แต่ไม่อยากจำ

เคยได้ยิน คำว่า "เวลามีค่าไม่เท่ากัน" ไหม ...ถ้าใครเหงเจ๊ออน
คงจะเหงยุมั้ง เป็นสิ่งที่ฟังแล้วเป๊ะเวอร์มากๆ 55+
มีคนเคยถามเหมือนกันว่าหมายถึงอะไร ...
ก็ปรามาณว่า ...เวลาที่เรามี 24 ชม เหมือนกันอะ
แต่ละวันเราจะเห็นคุณค่าของมันไม่เท่ากัน เอาง่ายๆเลย
วันที่หยุดซัมเมอร์ฤดูร้อน ที่เราจะนอนได้ทั้งวัน 24 ชมเต็ม
กับวันที่เราต้องสอบ อะ อาจจะไม่ต้องถึง OA Net เอาแค่สอบ
ในรรก็ได้ จะรู้เลยว่าวันนั้นทั้งวันไม่เปงต้องทำอะไร แถม ช่วงใกล้ๆ
จะหมดเวลาเรายิ่งรู้สึกว่า เวลามันสำคัญกับเรามากขึ้นไปอีก
 
พอรู้อย่างนี้แล้ว ...ก็เลยรู้ว่า คนฉลาด คือคนที่บริหารเวลาเป็น
เขียนไปตั้งเยอะ อ่านรุเรื่องกันไหมหนอ เอิ้กๆ
 
.....
 
นี่...
เด็กไทยเกิดมาเพื่ออะไรอะ.... เกิดมาเพื่อ
เรียนให้ได้เกรดดี ทำงานที่สังคมยกย่อง
แล้วก็รับโล่เกียรติคุณหรอ ...
มีใครเกลียดชีวิตแบบนี้บ้างเนี่ย..ยกมือหน่อย
แต่ถึงบ่นไป คงไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอกเนอะ
เพราะ "นี่หละชีวิต" คงไม่มีอะไรสวยงามไปหมดร๊อก
ถ้าเราท้อ ...แย่ยอมแพ้ แค่ต้องสู้อะนะ
 
ยิ่งหน้าร้อน คนยิ่งเครียด รัฐบาลป่วย
คลังเน่า เงินฝืด ช่วงนี้ปัญหาเยอะนะ
ดูแต่ละคนจะบ่จิ๊กันเจรงๆ ยังไงๆ ก็..ยิ้มเข้าไว้หละ
เดวมันจะดีเอง
 
หนังสือเล่มหนึ่งบอกว่า
"คนที่ยิ้มไม่เป็น ไม่ควรทำการค้า"
ถ้างั้น พ่อค้าแม่ค้า เอ้ายิ้มมมมม
จะอดตามก็ช่างมัน ยิ้ม อิอิ
 
 
อิอิ
 
ปล.หนังสือ ทำให้เรารู้จักชีวิตคนหลายๆคน
ที่เราไม่มีโอกาสได้พบในชีวิตจริง ตั้งแต่
ราชวงศ์ ไฮโซ ไฮซ้อ นักบิน แอร์ หมอ
นักข่าว สาวโคโยตี้ เด็กขี้ยา ฯลฯ
ยิ่งรู้มากเท่าไร ยิ่งเป็นกำไรชีวิต ..
April 02

พี่จุฬาพาน้องติว 10 เป๊ะเวอร์

กลับมาแล้วววววว จ้า.....
 
ค่าย survivor ของฉัน ...เป็นค่ายที่ยางวนานที่สุดในชีวิคเลยอะ
วันแรกๆ ไม่ใช่อารมณ์นี้เลยนะ อยากกลับบ้านสุดตรีนนนน
แต่ทำไมวันกลับค่ายย...ชั้นถึงโหยหาเพื่อนหวะ (กุป่วง)
 
สำหรับชาวค่าย หรือใครก็ตามที่เข้ามาอ่าน...
ขอบอกชาวค่ายหน่อยแล้วกันว่า ...กุรักเมิงหวะ...ทุกคน
โดยเฉพาะคนที่คลุกคลีอยู่ด้วยกันมา 20 วัน
ถ้าไม่มีแกวันนั้น ชั้นคงไม่เป็นชั้นวันนี้
 
การเข้าค่ายได้ให้อะไรเราหลายอย่าง ...ชั้นได้ใส่ส้นสูงด้วย (โอ้วพระเจ้า)
ได้ทำอะไรที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะทำ ต้องปรับตัวในหลายๆด้าน
เจอคนต่างๆมากมามาย เป็นค่ายที่แต่ละคนได้แสดงออกถึงความเป็นคัวเอง
การมาเข้าค่ายทำให้รู้เลยว่า การพูดภาษาถิ่นเป็นอะไรที่ ...เป๊ะเวอร์มากๆ
ใครว่าภาษาอิสานเชยคะ ....ชั้นจะตบกะโหลกให้ อิอิ
 
ใครจะไปคิดว่าเวลา 20 วันเราจะสามารถสนิทกับคนกลุ่มนึงได้มากขนาดนี้
"แก๊งค์ป้า" ชั้นรักพวกแกหวะ เพื่อนแบบพวกแกเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ
การได้เจอกันไม่กี่วัน แต่ชั้นรู้สึกว่าเราคุยกันได้ทุกเรื่อง ...มากกว่าที่รร.อีก
 
พี่ค่าย...พวกนู๋ดื้อกันมั้ยคะ.. คงไม่มั้ง อิอิ
อยากขอบคุณแล้วก็ขอโทษพี่ๆทุกคนเลย (พูดเหมือนซออู้เป๊ยบๆ)
แอบเห็นนะว่าพี่ไม่สบาย แอบเห็นนะว่าเหนื่อยดูแลตัวเองบ้างเหอะคะ
อย่าห่วงพวกเรามากนักเลย เดวได้หามกันไปรพ.พอดี (เราเป็นห่วง)
 
จบค่าย...ถึงกับร้องไห้เป็นกะละมัง ...กับความหลัง ...และความทรงจำดีๆ
ขอให้จดจำช่วงเวลานี้...และทุกๆนาที ....ที่เราเคยอยู่ด้วยกัน..
 
ปล.ถ้าคนที่ไม่ได้ไปค่ายแล้วอ่านไปรู้เรื่องนี้ขอโทดเด้อ...มันยังอินยุอะ ขอระบายหน่อย
ปล2. ใครที่ถูดพาดพิง ก็...ถูกพาดพิงอะนะ ไม่รุจะว่าไร
 
March 09

โอ้วว ...โล่ง ..ไหม ??

555+ เปงไงชื่อหัวข้อ (ลาวจริงๆ)
ทำไม๊ ...ทำไม ทำข้อสอบเสร็จแล้วมันยังรู้สึกคาๆอยู่นะ
(เหมือนขี้ไม่ออก 55+) แต่ยังไงก็สอบเสร็จแล้ว
 
ชะช่า.... แต่ไม่เศร้าเลยอะ ..เพราะ
ต้องเจอเพื่อนทุกวันคือเดิม (เบื่อหน้า.. โดยดฉพาะอิบาส)
ตายแร้นนน ปิดเทอมวันนี้พรุ่งนี้ไปเรียน
เอากะกุสิ ฆ่ากันเลยมา (เอาปืนมาเล้ย) แล้ววันแรกคือ
บักหมอเผ่า..ณ โรคจิต หง่า เริ่มกลัว มีใครไปเรียนบ้าง เรามาร่วมชะตากรรมกันนะ
 
เอาละมานับถอยหลังเวลาไปแรดกันดีกว่า ...
เหลืออีก 3 ..2..1 วันแล้วนะ ...ไปกทม..หง่า
ดีใจที่ได้ไป แต่เสียใจที่ต้องเจอรถติด (โอ้ววว)
 
ถึงเพื่อนๆ เวลาอยู่กับเพื่อนแล้วเค้าป่วงติ
ไม่นะ ชั้น "ไฮโซ" เสมอยะ ขอร้องๆ อิอิ
วันนี้ก็ขอ HBD ผนแหมบ + บักปอนด์ ย้อนหลังด้วย
แนวกินฟรี+เฮฮา นะใหม่ชอบนัก ...
แต่ติดของขวัญไว้ก่อนนะ จะให้ ...เมื่อไม่ลืม
 
ปล.สงสัยต้องติดนิสัยโบบี้แน่ๆเยย เริ่มพูดไม่รุเรื่องแล้วดิ
เอาซะ..ถือซะว่าเพิ่งสอบเสร็จ ..แล้วเกรดปีนี้เปงไงหนอ
ขอให้ดีละกัน...ขอให้เหมียนเดิม อิอิ
 
ปล.รักพ่อ+แม่นะ (อ่าวก็กุไม่มีแฟนนิ ลูกที่แสนดี๊ดี 55+)
 
 
March 02

ไฟนอน (ไฟจุกตูด ก็ยังไปนอน)

แต่น แตน แต๊นนนนน.... วันนี้สอบไฟนอลวันแรกค่า
อิใหม่ดี๊ด๊าท้าลมร้อนสุดริด ....อิอิ
วันแรกสอบสังคม+ไทย เหมือนจะง่าย แต่สุดท้ายก็จำไม่ค่อยได้ (ซะงั้น)
ตอนนี้สอบสองวิชานั้นเสดแล้ว 55+ แต่ยังเหลือสอบอีก2วันแนะ
ยากๆทั้งนั้น
 
คราวนี้ได้หยุดอ่านหนังสือ ....แบบจกตา
ครือว่ามันหยุดนานเกิน เลยคิดว่าจะตายใจแล้วเนี่ย เพราะว่าขี้เกียจ 555+
สงสัยได้มาอ่านวันสุดท้ายครือเดิม อิอิ
 
ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ มันก็เหลือเวลาที่จะได้อยู่กับเพื่อนน้อยลงทุกทีเนอะ
ช่วงนี้ขอเน่านิดนึง 555+ ไม่รุเปงไร ชอบคิดว่าจะต้องแยกๆกันไปทุกทีดิ
อ่านะ เหลือเวลาไม่มากแล้วชีวิตม.ปลาย อยากทำอะไรก็ทำ ....
 
สอบเสร็จ = ปิดเทอม จะได้ไปแรด in กทม. เย้ๆๆ
คราวนี้ได้ไปเป็นเด็กหอนะเนี่ย ตอนนี้ใหคอยู่หอบ้าง อยากรุจังเลย
ว่าต้องทำตัวยังไงอะ (เห่อสุดๆ แบบว่าบ้านนอกเข้ากรุง 555+)
 
ปล.ไม่รุ้เป็นไรก่อนสอบต้องมีเรื่องหนุกๆทุกที 55+
คราวก่อนก็เจ๊ดัน คราวนี้ก็ก้อนหิน อิน ห้องสมุด แล้วคราวหน้าจะใครอีกเนี่ย
เจ๊พวกนี้แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะอยู่นานจิงๆ .....
แทนที่จะมาด่าเด็ก ไปบำเพ็ญประโยชน์หรีอปลูกป่า คงได้กุศลมากกว่านี้นะ 555+
 
ปล2. ทำใครเปซเก่ง วานสอนหน่อยดิ งงจิงๆ